Ciszenie

Wiadomość

Marcin Sztelak · #1 Post autor: **Marcin Sztelak** » 08 cze 2018, 19:27

Noc ścieli się w szparach podłogi
coraz ciaśniej oplatając bezsłowia.
To nie jest dobra pora na szepty,
ani tchnienia zostawiające mgłę na szybie.

Już nie trzeba liczyć wszystkich spóźnień
wżartych głęboko, aż po mozaikę tętnic.
Coraz chłodniejsze miejsce po drugiej stronie
łóżka powoli zapomina kształt odciśnięty
na napiętej skórze lodowatych dłoni.

Których nie zdołały rozgrzać płonące zdjęcia
ani przypadkowe muśnięcie warg.
Zupełnie innych.

Dzień ścieli się w spękaniach sufitu
coraz mocniej wbijając w nozdrza
zapach ostatniej chwili.

Rozciągniętej poza granice czasu.

#2 Post autor: **eka** » 09 cze 2018, 08:30

Chwila rozciągnięta poza granice czasu?
Poza granice swojego czasu, czyli jako intensywna pamięć,tak? A może wyizolowana w idealnym stanie wisi/tkwi/lśni/ jak motyl przyszpilony do tablicy absolutu. Wiersz o wierności przede wszystkim.

Mozaika tętnic... hm

#3 Post autor: **skaranie boskie** » 09 cze 2018, 17:02

Marcin Sztelak pisze: ↑
08 cze 2018, 19:27
na napiętej skórze lodowatych dłoni.

Których nie zdołały rozgrzać płonące zdjęcia
ani przypadkowe muśnięcie warg.

Przyznam, że to uważam za błąd interpunkcyjny. Nie zaczyna się zdania od "który". Może przed tym wersem wystarczyłby przecinek?
Czasami zdarza mi się popełnić wolny i wówczas - żeby uniknąć podobnych pułapek - zupełnie odstawiam w kąt interpunkcję. Przy przerzutniach bywa uciążliwa...
Całość na duże TAK.