jej mieszkanie I

[4hc]

tu nie ma zasięgu
wyrwę w tym sens i przez wyrwę
pójdę w noc
wkładać poranione palce

połykam dym
jak jej zmyślona babka
nie pomaga na ból
ból też nie pomaga
ta rana będzie od teraz wspólna
i znów jak pacierz powtarzam sobie
wypierdalaj przepraszam nienawidzę

nić dna zawiera
mruczenie kiedy zlizuję ją z ciebie
ślina wysycha
pod latarnią krople tańczą strach
nie ma na nas ni nocy ni dnia
nić dna zawiera miliardy połączeń
przełykam
w pustkę
mam bardzo dużo
mieszczę się i nas i wciąż jest tyle samo
pustki