,,Placówka''

[Strood]

Gdzieś na kuli ziemskiej rżną się.
Prowincjonalnie, pod pierzyną.*


Spotykaliśmy się nocami, poza szczekaniem psów,
jakieś dziesięć kilometrów od granicy z Ukrainą.
W bliskości zbiorowego cmentarza choleryków,
który przysposobiono na szczątki pomordowanych.

Układaliśmy się na miedzy życia i śmierci
z dziewczyną niczym miodarka
pachnącą jak odurzający miód,
zebrany ze sprawiedliwie oczyszczonych przez pszczoły.

Z Warkocza Bereniki nadlatywały gwiazdy,
nie było świetlika, metafory niegasnącej iskry
ze stłumionych zielskiem pożarów.
Światła z Faros dla nietomnych.

______________________________
*Zaczerpnięte z Literatury na świecie

[skaranie boskie]

Szczerze?
Nie przyjmuję tego wiersza.
Za dużo w nim stylizowanego realizmu, podpartego aktualnie obowiązującym trendem ukraińskim.
Może spróbuj napisać o czymkolwiek, byle nie było to zakamuflowaną agitką.
Uwierz mi, nawet gwiazdy z Warkocza Bereniki walą tu po oczach światłem zniczy z "cmentarza choleryków".
Co do technikaliów, niech się wypowiedzą inni, ci, którzy znają się na tym lepiej. Szkoda, że nasza nieoceniona Gloinnen wyłączyła się z komentowania. Ona by lepiej wiedziała, co o tym (u)tworze napisać.

[Strood]

Dzięki. Doceniam. Krytyka zasłużona. Ja także żałuję i nie dziwię się jej, szurniętych u nas uostatek. Czas Siłaczek poza nami.

Tekst jest ciągle poprawiany. Wkleję poniżej.
Dwie pierwsze cząstki są retrospekcyjne.

Trzecia odnosi się do piszących na siłę, od czapy o Ukrainie i erotyce.

Placówka

Gdzieś na kuli ziemskiej rżną się.
Prowincjonalnie, pod pierzyną.*

Spotykaliśmy się po zmierzchu, poza szczekaniem psów
z niedopalonych wsi, w miejscu obsiewanym od pół wieku,
jak wcześniejszy cmentarz choleryków. i

Wyłożona niczym pszenica, całowała w kresowym zaśpiewie.
Ta panna, uszkodzona i odurzająca niczym plaster miodu.
powinna trafić do Nieba, oczyszczona przez pszczoły.

Kosmiczny łupież z Warkocza Bereniki nie spełniał życzeń
Nie było świetlika. Infantylnej metafory niegasnącej iskry
z przeoranych pożarów i pleców.

_________________
* Nieznany pacyfista

[skaranie boskie]

Jest zdecydowanie lepiej.
Widać, że potrafisz, choć zda się, że lubisz ulegać modom.
Nie idź tą drogą, proszę. Bądź sobą i pisz to, co ci w duszy gra naprawdę.

[Strood]

Serdeczne dzięki.
Z tego czerwia wykształciło się coś takiego:


Bez miejscówki


Spotykaliśmy się o zmierzchu, poza szczekaniem psów.
Wzdrygnąłem się, kiedy wyłożona jak pszenica,
do zebrania z pola, napomniała ,
że w tym miejscu kiedyś był cmentarz cholerny.

Za dnia, wplątywany w panieński wianek,
wirowałem ramki, Miód odurzał, jak ciało.
Nie trafiłem do bliższego nieba,
oczyszczonej za życia przez pszczoły.

Kosmiczny łupież z Warkocza Bereniki
nie spełnia gotowości
i wymogów metafory ze świetlikiem,
iskrą z przeoranych pożarów kresowych wsi.