Nieśmiertelne wiersze

[Toyer]

W szóstej szufladzie w czwartym rzędzie
w bibliotece pamięci
wspomnień kartki zapisane bezładnie
łza się w korytarzach kręci

między regałami rodzą się dzieci
z jednego rodzica kopie wierne
zrodzone z czułością dłoni
wiersze nieśmiertelne

przeżyły poetę który był nieżywy
wdzięczne że mimo śmierci dawał życie
ojca w rozpaczy nie zostawiły
nawet martwy może tworzyć poezję

kiedyś umrze prawdziwie
osieroci tysiące wierszy
lecz póki jeszcze pisze
kochać będzie nawet ten najmniejszy