Nie zamykaj

[eka]

Ciemność jest wszędzie.
We mnie i w tobie, i w kotach.
Płynie rzeką, wypełnia Słońce,
galaktyki i przebiśniegi,
poranki i dnie.

A w niej wybrane fale szukają brzegów,
tych czułych dotknięć naszych oczu,
aby stać się Jasnością.

[Strood]

Nadziemski erotyk.
Może z przekory do frazy Rilkego

a wtedy zaczynają płynąć rzeki samotności

[zimny grog]

de profundis clamavi ad te domine

dobrze ujęłaś stan kondycji tegoż tu i teraz, takoż jako było tak i jest.
świetny wiersz. gratulacje.

[eka]

Nadziemski erotyk.
Może z przekory do frazy Rilkego

a wtedy zaczynają płynąć rzeki samotności

Bardzo mi się Twój wpis podoba

[eka]

de profundis clamavi ad te domine

dobrze ujęłaś stan kondycji tegoż tu i teraz, takoż jako było tak i jest.
świetny wiersz. gratulacje.

Najpierw cytat... hm.
Z psalmu 130, podczas jego czytania w tłumaczeniu Miłosza, uderzył mnie wers: czekam jak strażnicy nocy na świt - mam nadzieję, że w miarę dokładnie go zapamiętałam. Czekanie na jasność...

Dzięki za pochwałę, ale muszę się przyznać, że na powstanie tekstu, pisanego de facto na żywca, miała wpływ lektura fragmentu książki: Siedem ważnych słów. Michał Heller w rozmowie z Wojciechem Bonowiczem.
Zupełna nówka, 11 marca ukazała się na rynku, a ja czytając jej fragment opublikowany w najnowszym numerze Tygodnika Powszechnego, poczułam wręcz przymus zareagowania na wypowiedzi ks. prof. kosmologa i filozofa Hellera (mam jego prawie wszystkie książki).
Impuls narodził się z prawdy niby oczywistej a we mnie nieprzerobionej. Heller przypomniał, że naturalnym środowiskiem Kosmosu jest ciemność. Swiatło samo w sobie nie jest jasne, bo fale elektromagnetyczne są niewidoczne w tej ciemności. Ludzkie oko jest czułe na zakres długości tych fal i odbiera je jako jasność. Czyli muszą zaistnieć dwie aktywności: nadawcza (fale) i odbiorcza (człowiek), by nie tkwić w ciemnościach.

Niby tylko fizyka, a jakże skłaniająca do metafory.
W relacji też potrzeba dwojga, musi być aktywność stron, aby powstała pełna więź.
I stąd te wersy.
Aha, kilka lat temu byłam na spotkaniu autorskim Wojciecha Bonowicza, na którym prezentował(i sprzedawał:) tomik wierszy "Druga ręka", Wdałam się w dyskusję nad jedną miniaturą. Poprosiłam go nie o dedykację w zakupionym tomiku, ale o napisanie trzech najważniejszych dla niego słów.
W takiej kolejności je napisał:

kot
odpocząć
słowo

________________
Pięknie dziękuję, Zimny, za przeczytanie i komentarz.