"Gdzie śpiewają raki"

[Strood]

Znali się z dwóch szkół, zeszli
na przerwę w zakuwaniu samotności.

Wśliznęła się przez podważalne oczy,
wyluzowana z ciała.

Wykruszy się ze światła,
będzie schodzić w swoją głębię.

[eka]

Przerwa w zakuwaniu samotności i ostatnie dwa wersy - super.

[Strood]

dzieki, no środek sztampowy

[eka]

dzieki, no środek sztampowy

Wśliznęła się przez podważalne oczy,
wyluzowana z ciała.

Wprost przeciwnie, Twoja ironia wynika zapewne z podejrzenia o moje niezrozumienie odczytu powyższych wersów.
Nie wspomniałam o tej metaforze, bo pierwsze skojarzenie powiodło do aktu wyłupiania oczu i oskórowania.

[Strood]

chodziło mi o to /w tej metaforze/, że ludzie potrafią coś tam dostrzec, a współżycie uwalnia ludzi z obaw, kompleksów, wstydu.
ba, finalnie luzuje z tego ciała, aczkolwiek wg. afrykańskiego przysłowia żołądek nie uznaje wczorajszej przyjemności.