Mroźne uczucie

[Toyer]

Kocham cię, mrozie, ty mnie rozumiesz,
uczucie lodowe, co kiedyś grzało.
Może serce ciepło w końcu odczujesz,
śniegu miłości pada wciąż za mało.

Nie liczy się zima, nie liczy lato,
jesień odchodzi, wiosna nadchodzi.
Cały rok żyję z duszną utratą,
uczucie płonie, w pamięci chłodzi.

Był kiedyś oddech życia znaczący,
teraz już martwy jak pocałunki.
Przestałem oddychać — sam zamrożony,
takie są najgorsze wspomnień skutki.

[eka]

Kiedyś sobie wymyśliłam swój koniec: trzaskający mróz i ja nad brzegiem Wisły w nocy. Hipotermia, skuteczna. No ale trzeba mieć powód... o odwadze nie wspomnę. Sorry, takie refleksje po lekturze.
(gorąca!)

Też lubię zimę. I wiosnę, i lato, a i jesień jest przebogata.

[Toyer]

Ostatnio miewałem takie myśli - chociaż u mnie nie ma Wisły

[eka]

Myślę, że każdy je miał choć raz w życiu, pewnie chodzi o władzę nad losem.