"Do widzenia, do jutra"

[Strood]

Zastawiała na niego słowa, żelazko
z wkładem trzymającym ciepło i owulację.

Zarzucili Polskę wolnością,
kończył się spray, hasła głodowały,
poleciała z babim latem po syrop klonowy.
Nastawiał złamane serce przyzwoicie,
bez niezmywalnej czułości.

Wróciła z wiosenną ironią.
Zmaterializowana,
na którą dotąd nie zasługiwał.
Zawiesina pomiędzy nimi.

[Krokus]

A biegnąca na fali pochwaliła mnie za mojego Różewicza.

[Krokus]

Ona też się nie zna na poezji?