Mirra tombak i komentarz

[Strood]

Na początku to działo się na lewym pasie,
z prędkością światła, które na płaskiej powierzchni,
we wnętrzu złotej obrączki, wpisuje się sercem,
napędem wąskobiodrówki i filologa – laureata listków figowych,
bobkowych i ziela z krateru miednicy galwanicznej.

Nie zatrzymali nas sprzedawcy runa leśnego,
lady nowalijki łonowej i rozkraczony tabor oszustów,
wielkich budowniczych w stylu romskim.

Przed Przewłoką mijaliśmy pielgrzymkę
niedowidzących utraconego tyłka burt załadowczych,
rozpaczliwie machającej i natychmiast polubionej
wozaczki bez bata przy duszy.

Już po godzinie dotarliśmy do początku świata z tutejszymi,
obrażonymi na odjezdne, że nie weźmiemy więcej tego,
co daje niewymagająca ziemia.

Doładowani już po sufit i zadumę,
z tamowaną wilgocią łez na powrotną drogę.
Z tego miejsca, w którym czas i dopowiadane życie,
ślimaczyło się z miłości jak bałamutka,
gdzie musiała być najwcześniejsza cywilizacja.

[Lucile]

”Mirra tombak i komentarz” niezbyt zasobne dary, hołd i zapłata za:

Już po godzinie dotarliśmy do początku świata z tutejszymi,
obrażonymi na odjezdne, że nie weźmiemy więcej tego,
co daje niewymagająca ziemia.

Doładowani już po sufit i zadumę,
z tamowaną wilgocią łez na powrotną drogę.
Z tego miejsca, w którym czas i dopowiadane życie,
ślimaczyło się z miłości jak bałamutka,
gdzie musiała być najwcześniejsza cywilizacja.

Podmiot liryczny… jako ci Trzej Królowie, Magowie.
Dobre.

A ja jeszcze pamiętam moje na studiach powroty z Nowego Targu do Krakowa, kiedy uginałam się pod ciężarem plecaka „po kokardę” wyładowanego pojemnikami z pysznym jedzonkiem z czułością przygotowywanym przez Mamę. Czy zaliczony kolejny rok na studiach był wystarczającą zapłatą?

[Strood]

był, napewno byli z ciebie dumni.
dzięki.