Tęsknota za światłem

[Toyer]

To nie będzie wiersz o miłości
chociaż to ona
co dzień światłem kusiła

to nie będzie wiersz o wierze
razem z nadzieją odeszła
zostawiając cień wspomnienia

to nie będzie wiersz o życiu
bo nie ma nic do powiedzenia
cień światło smutkiem zakrył

to nie będzie wesoły wiersz
ciemność się nigdy nie śmieje
jasne tylko łzy samotnie spadają

to nie będzie wiersz o śmierci
choć zbyt długo siedzi przy stole
w milczeniu sączy czas
i patrzy

to nie będzie wiersz o końcu
bo końca tu nie ma
jest tylko trwanie
bez początku

to nie będzie krzyk
bo głos ugrzązł w gardle
nawet echo się cofnęło
w ciemność

to nie będzie modlitwa
bo komu ją szeptać
gdy cisza jest jedynym bogiem
i nie daje znaków

to tylko cień
co kiedyś był światłem
a teraz tęskni
i nie wie do czego

[Krokus]

Ten wiersz idzie do pewnego momentu w dobrym kierunku, mam na myśli " to nie będzie..., potem jest katastrofa, osoba walcząca z mrokiem to wyświechtany banał, za dużo powtarzasz: cień, mrok, nie musisz pisać światłem pozbawionym cienia, wystarczy światłem, chociaż to też wyświechtany banał, a końcówki to nawet nie będę komentował. Powiedziałbym popracuj, ale wiem, że nie popracujesz, bo znam Cię od dawna, ale jakbyś popracował skonsultował z kimś kto się zna, a potem opublikował, to zapewne wyszłoby lepiej.

[Toyer]

Nie znam takiej osoby z którą mogę się skonsultować przed wstawieniem - napisałeś że do połowy było dobrze - udowodnię Ci i popracuję