Pragnienie szczęścia

[Toyer]

Szczęście patrzy jak kamyk w ziemi,
śledzi oczami iskierki chłodne –
szczęściarze są niewidzialni.

Czym jest szczęście? Odpowiedzi chcę.
Mgłą tylko jestem, natchnieniem pragnienia,
szukając szeptu – w krzyku myśli moknę.

Może najbardziej miłości mi trzeba,
niewinnej, jak dziecko w kołysce,
co chwyci rękę i nie pożegna.

Chory na szczęście, nieszczęśliwie marzę,
uśmiechu okiem patrzę – tak nieśmiało.
Pokocham znowu. Kochać się uczę.

Pragnieniem – chwila pachnąca różowo,
promykiem słońca – wzruszaj się, duszo.

[eka]

szczęściarze są niewidzialni.

Tacy prawdziwie najszczęśliwsi, pełna zgoda