Ważka

[Gajka]

Ważka

zawirował baletnic szał
na tafli
szmaragdowa dal
w letnich mirażach
świat przepoczwarza
ulotny pląs

rozbujasz ważko
niemy staw
w pożółkłych kiściach
wirujących traw
w zalotnym walcu
muskaniem fal

zatańczysz solo
ostatni raz
w malachitowe skrzydła
strojąc czas
i odfruniesz jak myśl

bez skazy

[eka]

"Fierszyk"?! Ulotny, zgrabny, melancholijny liryk z dominującą metaforą. Jaką, obie wiemy.



Ważki to moje ulubione owady. Piękne powietrzne akrobatki. Często je podziwiam latem, nawet kiedy polują na latające mrówki. Są zabójczo skuteczne.
Człowiekowi żadnej krzywdy nie czynią. Przysiadają, patrzą na nas i odlatują.

[Gajka]

Ekuś
Dzięki, oczywiście obie wiemy. Rzadko tutaj zaglądam, wena uleciała w przestworza razem z astronautami i w globusie nie chce się nic urodzić. Przerzuciłam się na książki i czytam wszystko jak leci po upolowaniu na własność. Pozdrowionka

[eka]

Na pewno sensy zamknięte w pochłanianych literach zainspirują, Gajko

rozbujasz ważko
niemy staw

Piękny, pożądany obraz.

[datura]

piękny, łapie ulotność chwili,do tego bardzo malarski