KOBIETA Z PARASOLEM (MONET)

Wiadomość

biegnąca po fali · #1 Post autor: **biegnąca po fali** » 14 maja 2025, 15:00

wszystko faluje w rozgrzanym powietrzu
wiatr szarpie twoje włosy
sukienkę
porusza trawy ulegające stopom

jesteś taka nierzeczywista
jak niebo i ziemia
chłopiec patrzący w tę samą stronę
może nawet na cień który rzucasz
ciemną plamę obojętną na wasze spojrzenia
ruch powietrza i słońca
które w końcu wysunie się zza ramienia
i wtedy już trzeba będzie ustąpić pola
podążyć w kierunku drugiego

tymczasem bezruch
w kontraście do tego co drga faluje i świeci
triumfując nad zastygłym
będąc zawsze w przewadze
nawet jeśli czasem
wydaje się nam że jest zgoła inaczej

#2 Post autor: **eka** » 15 maja 2025, 17:24

Obraz Moneta rzeczywiście wbija się mocno po zobaczeniu. Tutaj jest tłem, najważniejsze, czyli na planie pierwszym wiersza, wg mnie zawarłaś tutaj:

biegnąca po fali pisze: ↑
14 maja 2025, 15:00
tymczasem bezruch
w kontraście do tego co drga faluje i świeci
triumfując nad zastygłym
będąc zawsze w przewadze
nawet jeśli czasem
wydaje się nam że jest zgoła inaczej

Bezruchu w naszej rzeczywistości nie ma, wieje tu na okrągło zmiana. Więc? No tak, zastygnąć, znaczy zniknąć, tak nieodwołalnie.
Piękny wiersz, Ewo.

:kofe:

biegnąca po fali · #3 Post autor: **biegnąca po fali** » 16 maja 2025, 12:23

Bardzo dziękuję, Ewo. Zachwyciła mnie Twoja interpretacja.

#4 Post autor: **eka** » 19 maja 2025, 14:24

Dzięki.