Rytuał

[Gajka]

nastał dzień renowacji
zza czterech ścian
przebija się życie
jak mdły zapach
po butwiejącym rżysku
a jednak trwa

człowiek
ocieka rozpaczą
czas na opatrywanie zmysłów
tłumione emocje
wracają rykoszetem

rytualny dzień
mija niepostrzeżenie jak ból
światło demonizuje cienie
a kolczaste słowa
dziurawią

ciało na wskroś

[eka]

Hm... o jakim rytuale mowa?
Kolejna rocznica "złego dnia," słów wtedy usłyszanych?
Co dziwne owo cierpienie wyzwala życie zamknięte w czterech ścianach. Czyli tak naprawdę przede wszystkim emocje wyzwalają życie?

Nie wiem, Gajko, czy dobrze interpretuję, no ale takie refleksje po lekturze mnie dopadły.
Zatrzymał Twój wiersz.

[Gajka]

Ekuś

Są takie w życiu decyzje, których żałuje się przez wiele lat, a później tam, za bramą przychodzi refleksja. Temat Mniszki ciąg dalszy. Pozdrawiam

[eka]

No tak, często ta decyzja jest wynikiem odrzucenia. Znajomej, która chciała wstąpić do klasztoru po zawodzie miłosnym, zakonnicy z Częstochowy doradzili ukończenie studiów, zdobycie dyplomu, i wtedy ewentualne umocowanie się za murami.