Ukamienowane życie

[Toyer]

Kamieni nie spadło tak wiele wystarczył jeden
by zabić życie choć niewinne
najgorsze że ten kamień sam rzuciłem
zburzyłem to kim chciałem być i byłem

zdeformowany siebie nie poznaję krwawię choć rany
nie widzę lecz boli znieczulona marzeniem które było
tak wielkie że samo siebie przerosło jeden ciężki
cios upadło i krzyczy wracaj nie zostawiaj idź dalej

a ja teraz na wózku więc nie idę a jechać nie potrafię
ręce za słabe chciały dać wiele i dawały
aż się wyczerpały gdybym był robotem
zmieniłbym baterię lecz żyję na własną

energię

daj mi
daj albo oddaj
a może ją ukradnę

znowu się kamieniujesz więc spadaj
krzyczy ożywione życie każdy kamień to
smutna myśl
masz moc w sobie więc nie gadaj że jest tak źle

ale gdzie?
ale gdzie?

tuż przed sobą nie widzisz?
nie bój się kamieni każdy
czasem obrywa ty to ty a ja to ja

czyli my razem na zawsze

tak

bez kamieni?

niczego nie obiecuję
po prostu trwaj

[eka]

(ukamienowane)

Bardzo smutny przekaz, ale nadzieja gdzieś tam jest.

[Toyer]

Stan depresyjny wywołał taki przekaz dziękuję - powoli wracam do siebie