Majaki

[Marcin Sztelak]

Na miejsce zsyłki wybrano
bezludzie wypełnione
szmacianymi lalkami.

Ich guzikowe oczy
na postrzępionych nitkach
wywiercają dziury
w szklanych taflach ogrodzenia.

Za nimi skupione promienie
słońc od zawsze zachodzących
za papierowe wzgórze.

Tam na wietrze tańczą
wisielcze tango,
ci, którzy trafili gorzej,
odbijając się od szyb.

Podobnie jak wykrzywione twarze
wściekłych widzów,
w końcu nie dzieje się nic
wartego oklasków.

A przynajmniej takich rozpraszających
mgłę i niewygodny
sen.

[Krystyna Morawska]

Czasami w takich majakach rodzi się poezja. Wiersz otwiera wyobraźnię.

[eka]

no nie wiem nic na temat genezy treści, ale pierwsza myśl była taka: Autor, czyli Ty... i czytelnicy
Dobry wiersz!