***[przebaczyć...]

[biegnąca po fali]

przebaczyć
stojąc pośrodku ruin
na skraju obłędu
gdy nie masz już nic prócz wyboru

skamlesz
jak ranne zwierzę pokazujesz kły
nie ufasz

tyle głosów w głowie
udają obecność w pustych butach
na pustych ulicach
pusty śmiech jak kpina z wroga

przebaczyć
to jak zapomnieć kroki na schodach
imię ojca i syna

był taki ktoś
był
nie było

szalony
szalona

[Alek Osiński]

Mieć wybór - to jednak dość dużo
chociaż sytuacja kiedy trzeba wybierać
między złym a jeszcze gorszym
nie jest na pewno komfortowa, a wręcz przeciwnie...

W tle ważą się potężne, wręcz hamletowskie dylematy...

Pozdrawiam

[eka]

Trudny wybór, i to wyjątkowo bardzo trudny, gdy się ofiarą na skraju obłędu. I tylko one mogą przebaczyć, nigdy w ich imieniu tego czynić nie można.
Wybaczenie wg mnie jest lepszym szaleństwem.

Szacun za wiersz.

[Marcin Sztelak]

Wiersz jest świetny, ale przebaczyć można zapomnieć nigdy...

[biegnąca po fali]

Alku, eko, Marcinie - dziękuję za czytanie i refleksje.
Pozdrawiam.