Do kolegi z Raciborza

[Agnieszka R.]

Do kolegi z Raciborza

piszesz wiersze fascynujesz się Japonią
masz nawet łóżko w mieszkaniu takie niskie japońskie
nie wiem czy moglibyśmy się kochać
bo ja jestem wysoka
zawsze byłam wysoka
może za wysoka na to wiejskie środowisko w którym żyję
na ten kraj który miał być drugą Japonią

nie wiem czy potrafiłabym być gejszą
miałeś żonę pewnie chciałeś zrobić z niej gejszę ale skończyło się na borderline
i pobiegła naga do parku zamiast chodzić w tych krępujących ruchy japońskich ciuchach

nie wiem czy nauczyłabym się japońskiego
jednak podoba mi się sztuka kaligrafii ale nie mam cierpliwości
wolę klikać bo to szybko przychodzi
klikam codziennie z tobą
jestem nieraz na ciebie wściekła
ale to szybko mija jak te porąbane godziny

czy dojdzie do czegoś głębszego między nami
nie wiem
póki co jesteśmy na niewyciągnięcie dłoni
ty w swoim mieście gdy czytasz Dostojewskiego
i ja czekająca z utęsknieniem w tej swojej wsi

[mirek13]

Masz specyficzny sposób ujmowania rzeczywistości.
Pisanie poetyckich biografii to sztuka. Niby prawie proza, a jest ten klimat poezji poprzez drobne zabiegi.
Lubię Twoje pisanie.

[Agnieszka R.]

Mirku cieszę się:)
Dzięki !

[mirek13]

Widziałem, że Tjeri ma podobną opinię.
To tylko mnie utwierdza w mojej, bo z reguły nadajemy na tych samych literacko falach.
Opinii szmatexu nie biorę pod uwagę. Koniunkturalizm jest jej jedyną wartością