Muza

[Wszebor]

Pewien poeta młody,
czekał na swą Muzę,
pisał o miłości
o niezwykłej naturze.

Czekał bardzo długo
aż zwiędła mu szyja,
więc napisał
filozoficzną rozprawę.

Jaka ta miłość
nieziemska była.
Po tym stwierdził,
jestem wielki!

I poszedł sobie grać,
w elektroniczne gierki.

[lczerwosz]

Pewien poeta młody,
czekał na swą Muzę,
pisał o miłości
o niezwykłej naturze.

Czekał bardzo długo
aż zwiędła mu szyja,
więc napisał
filozoficzną rozprawę.

Jaka ta miłość
nieziemska była.
Po tym stwierdził,
jestem wielki!

I poszedł sobie grać,
w elektroniczne gierki.

Chyba zachował się nielogicznie, jeśli można mówić o logice w miłości. Sugeruję drobne poprawki.

[tabakiera]

Chyba pisał o miłości, nie o miłość.


Tekst ubawił mnie do łez, szczególnie fragment z czekaniem i z szyją.

Nad sposobem budowania wypowiedzi radziłabym popracować. Bo wiersz to też wypowiedź.

Zakończenie bardzo smutne, kto nie doczeka miłości, ucieka w świat iluzji, odchodząc od ludzi.

Pozdrawiam.

[Wszebor]

Iczerwoszu W miłości rzeczywiście ciężko zachować logikę, z tym się zgadzam.
Dziękuję za przeczytanie i trafne poprawki, które zastosowałem.

Serdecznie Pozdrawiam.

[Wszebor]

Tabakiero Dziękuję za przeczytanie i komentarz.
Miło mi że tekst sprawił Ci trochę radości, pisany był by sprawiać radość.
Jak celnie Tabakiero zauważasz zakończenie jest dość smutne, no i z wesołego wiersz wyszła tak mini groteska, ale co zrobić tak wyszło, tak to w życiu bywa.
Rzeczywiście problem ucieczki ludzi, a szczególnie młodych ludzi w iluzje zbiera coraz większe niechlubne żniwo.
Nad sposobem wypowiedzi cały czas pracuję, ale pewne naleciałości po latach życia, już we mnie tkwią.

Serdecznie Pozdrawiam