Nerwus zabójca

Wiadomość

Toyer · #1 Post autor: **Toyer** » 25 lis 2020, 11:53

Krzyczę przez strofy
każdym wersem
wszystkimi literami
zdzieram nerwowo pióro

słowa ostro krwawią
zranione jak nożem
wrzeszczą razem ze mną
konamy w złości razem

plujemy bezbarwną krwią
potem zlani
konwulsje myślami szarpią
stan agonalny

w nerwach zabiłem
ten wiersz i siebie

#2 Post autor: **eka** » 28 lis 2020, 09:38

Toyer pisze: ↑
25 lis 2020, 11:53
w nerwach zabiłem
ten wiersz i siebie

Eee tam, przesada, wszak wciąż go widać i Autora też w emocjach:)
Jak mus jest umierać, to raczej pogodzonym ze sobą, wierszem i światem.

#3 Post autor: **tabakiera** » 29 lis 2020, 13:11

Faktycznie, nerwowo tu.
Moim zdaniem dobrze by było unikać sloganów, sformułowań utartych i przetartych, typu: krwawiące słowa, zranione jak nożem, ich brak dałby świeżość i troszkę ograniczyłby patos.

Czasem krzyknąć trzeba.

https://www.youtube.com/watch?v=GZaI0WQrb5Y

Toyer · #4 Post autor: **Toyer** » 03 gru 2020, 11:47

Uwielbiam poezję Jacka Kaczmarskiego

Dziękuję za komentarze :rosa:

Pozdrawiam serdecznie