Poklatkowość

[Marcin Sztelak]

Szybkie migawki ulic, zaciszonych
tchnieniem nieodległej wiosny.
Tej, która nie nadeszła mimo pęcznień
i wiatrów otulających mglenia latarń.

Bruki wykoślawione miliardami wdeptań
odbiły inne gwiazdy w sklepieniach okien.
Aż zadziwione blaski witryn z jękiem
zapadły się w nagle osieroconą przestrzeń.

Echa ostatnich kroków pośpiesznie
zapadły w parkowe zacienienia.
Gdzie drzewa nie czekał już rozednień.
Później zadrżał świt zlany z odbiciem
miasta w martwych galeriach kałuż
roztopionego asfaltu.

Nadeszła ostatnia stopklatka.

[marta zoja]

Gdybym nie wiedziała,że to Ty napisałeś...pomyślałabym,że to Bruno Schulz i jego Sklepy cynamonowe...Marcinie czuję w Twoim wierszu Jego ducha...a dziś Wszystkich Świętych...może to, ta druga strona...Wielki ukłon do zapisanych słów i wrażeń, które posiadasz...

[Hosanna]

przy granicach energia kumuluje się
jak cień na granicy kuli
jak elektrony na brzegu noża
jak jaźń na brzegu śmierci

ostania klatka domaga się uznania swojej ważności
odprawia rytuały przejścia
gromadzi dreszcze
słowa
przeczucia

coś nie nadejdzie choć zawsze nadchodziło
dla kogoś