Upadek pierwszy

[Marcin Sztelak]

Ten krzyż wrośnięty
w zbyt cienką skórę wyznacza
sztywne ramy drogi,
którą przyszło iść.

Niekoniecznie pod górę,
Golgot już nie ma,
rozpłynęły się w burzy.

Wiatr wypełnił czaszki łotrów
przeklętym milczeniem.
Proch pozostal prochem
jakby nie było objawienia.

Kupcy wznieśli świątynie,
dziękczyniąc i złorzecząc
szalonym prorokom.

Modlitwy cichną, mgła gęstnieje,
słowa więzną w przyziemiu.
Upadek drugi coraz bliższy,
czai się w cieniu.

[marta zoja]

https://youtu.be/z1jvyMeQu9I Marcinie...tak mały zasób słów, na Twoje wiersze.....

[Alek Osiński]

A niektórzy to muszą krętą drogą pod górę
z plecakiem pełnym kamieni...a upadek coraz bliższy ; )

Dobry wiersz. Pozdrawiam.