Żołnierzyki

[Toyer]

Papierowe żołnierzyki o sercach z ołowiu
z okrzykiem bojowym pewne siebie walczą
w pierwszym szeregu odważna awangarda
pola bitew płoną zawsze zwyciężają

nie biorą jeńców zabijają bezwstydnie
niosą sztandary splamione krwią
nigdy się nie bronią zawsze atakują
uzbrojona śmierć bez nadziei

A na końcu szeregu

bezbronne życie pełne nadziei
tylko obrona jest ważna
śnieżnobiałe sztandary
jeńców leczą i wypuszczają

place boju ciche nieliczne walki
delikatne starcia lekka ariergarda
z niepewnym szeptem nieśmiałe potyczki
ołowiane żołnierzyki o sercach z papieru

[tabakiera]

Ciekawe zestawienie papieru i ołowiu.
W sercach i w konstrukcji osobowościowej.

Nie ma wygranych wojen, ludzkość w nich przegrywa.

Jestem świeżo po wizycie w muzeum drugiej wojny światowej, każdy powinien tam zajść.
Zwłaszcza ten,m co uwielbia wojenki.

A wojny na słowa, na styl, na poglądy.
Małe i duże.
Te to chyba są potrzebne dla rozwoju ludzkości.
Zwłaszcza, gdy szanuje się jeńców.
I siebie.

[falkon]

Ja bym to ujoł politycznie.

[Hosanna]

bezbronne życie ... ale przecież to to samo życie zabija (się) i odradza (się)
jest w nim ołów i papier ze wszystkimi ich zaletami i wadami
podoba mi się to odwrócenie i ta wewnętrzna oś symetrii w wierszu

[Toyer]

A wojny na słowa, na styl, na poglądy.
Małe i duże.
Te to chyba są potrzebne dla rozwoju ludzkości.
Zwłaszcza, gdy szanuje się jeńców.
I siebie.

Wojny będą zawsze dopóki będzie istnieć człowiek, ważne, żeby wyciągnąć z nich jakąś naukę ( z tych wojen na styl i poglądy) , bo te militarne to największe zło w jakim bierze udział człowiek.

Ja bym to ujoł politycznie.

Masz prawo do indywidualnej interpretacji

bezbronne życie ... ale przecież to to samo życie zabija (się) i odradza (się)
jest w nim ołów i papier ze wszystkimi ich zaletami i wadami

Zabijane życie jest bezbronne, to nowo narodzone też
Wolałbym jednak, żeby było więcej papieru niż ołowiu