całun

[tabakiera]

mury starej katowni
porasta mech
a słońce
przebija się przez bezzębne paszcze
wybitych okien

dzieci biegają z pistolecikami
na wodę
chlap chlap
kap
kat
opuścił
ręce

za katem strach

zaszyty w trawach i chwastach
rdzewieje szlak
drogi krzyżowej

Weronika ociera twarz

[AS...]

z czystym sumieniem mogę powiedzieć:
bardzo dobry wiersz

[tabakiera]

Miło Ciebie widzieć pod moim tekstem, AS-ie.
Tym milej, że oceniasz go przychylnie.

Dziękuję.

[mirek13]

Bo trudno nie docenić, Dorka.
Dlaczego całun, a nie chusta?

[tabakiera]

Dlaczego całun, a nie chusta?

Całun bardziej kojarzy mi się ze stacją drogi krzyżowej.
Z odciśnięciem piętna czasu.
Z unoszącą się twarzą przeszłości.

Chusta to bardziej jednak ze światem arabskim...

Musi być całun i już.

Dzięki, Mirku.

[mirek13]

Znając Ciebie, nie śmiałbym marzyć o jakimkolwiek wymuszeniu.
Niemniej używasz motywu Weroniki, a ten równie dobrze kojarzy się z drogą krzyżową, co całun.
Tym sposobem tytuł jest od czapy.

[tabakiera]

Znając Ciebie, nie śmiałbym marzyć o jakimkolwiek wymuszeniu.

Wcale, że nie tak.

Pomyślę, ale na moje oko od czapy całun nie jest.
Bardziej od chusty.

Przyzwyczajam się do tytułów, odzwyczajanie trochę trwa.
Muszę przetrawić.
Póki co trudno mi przełknąć nowy tytuł.

[mirek13]

Dla mnie będzie tytuł "Chusta".

[tabakiera]

Dla mnie będzie tytuł "Chusta".

Ma on swoje zalety, bo bardziej uwspółcześnia Weronikę, podkreśla wieloznaczność postaci.

Widzisz, myślę.

[mirek13]

To moja wizja.
Nie przejmuj się nią
Wiersz jest naprawdę dobry.