Pory karmień

Wiadomość

Marcin Sztelak · #1 Post autor: **Marcin Sztelak** » 08 paź 2018, 18:37

W godzinie gdy jeszcze nie działa
siła ciążenia łykam pierwszą
porcję powietrza.

Przesyconego bredniami sublokatorów
najciemniejszego świata.
Przynajmniej z tych w zasięgu
rozczapierzonych palców.

Na nic kciuk przeciwstawny wciśnięty
pomiędzy drzwi, tym bardziej przymrużone
oko judasza.

Zresztą zasznurowane usta gościa
po drugiej stronie nie zwiastują
dobrej nowiny. Ani wiadomości.

Łyk drugi – wypełnienie, pora na ciąg
dalszy zabawy w kółko i romby.
Dopóki zegar nie wybije
okna aby uwolnić. Powietrze.

Alek Osiński · #2 Post autor: **Alek Osiński** » 09 paź 2018, 16:13

Marcin Sztelak pisze: ↑
08 paź 2018, 18:37
Dopóki zegar nie wybije
okna aby uwolnić. Powietrze.

W pierwszej chwili brzmi to optymistycznie, a jednak po chwili
wydźwięk zmienia się na stanowczo ponury.

Cóż Marcinie, próbujmy się jednak wyrwać
z ssącego wilgocią i zjełczałym tłuszczem padołu
na otwarte powietrze.

https://www.youtube.com/watch?v=biv2pyM4A40

#3 Post autor: **eka** » 10 paź 2018, 22:26

Fajna ta pierwsza konstatacja... ale zapewne dotyczy duszy narodzonego. Bo ciało zanurzone w wodzie, traci pozornie...

:kofe:

gal.a · #4 Post autor: **gal.a** » 16 paź 2018, 21:15

Powietrze - wszechobecny nośnik wszystkiego. Niby daje życie, a można się zachłysnąć.
I na nic wszelkie atrybuty świadczące, że niby jesteśmy lepsi od reszty, a milczenie dawno straciło na wartości.
Pozorna wolność i dobrowolność - i tak nielicznym udaje się wykorzystać sposobności.