"Stary człowiek i morze"

[Strood]

To cud, że jeszcze żyję
pomimo ryzyka czułości,
westchnień zrzędliwej poezji.

Świat ciągle ma talent
rozkopującego się spod kołdry światła,
przymocowanego jak marlin do szkieletu.

[eka]

To cud, że jeszcze żyję.
pomimo ryzyka czułości,
westchnień zrzędliwej poezji.

Świat ma jeszcze talent
rozkopującego się spod kołdry światła,
przymocowanego jak marlin do szkieletu.

Naprawdę, dla peela czułość (mniejsza że poezji) jest takim ryzykiem?
Pomimo, poprzedzone kropką, więc zapis winien być duża literą.

Druga zwrotka... no, wreszcie w tytule odniesienie do zawartości liryku, i w bardzo oryginalnym, metaforycznym zapisie.

[Strood]

dzięki.

w czystopisie nie ma błędów pisarskich.

z czułością to tak, jak z pogodą na świętego Hieronima - raz jest a raz ni ma

westchnienia zrzędliwej poezji - bez kursywy, fraza przypomina fragment Portu - K. Klenczona - port to jest poezja westchnień czułych żon

tytuły filmów, u mnie bywają pretekstem, do swobodnego potraktowania, nigdy recenzją.

[eka]

To cud, że jeszcze żyję
pomimo ryzyka czułości,
westchnień zrzędliwej poezji.

Ciekawa forma składniowa. Jest tu równoważnik zdania, podzielony zdaniem wtrąconym (że jeszcze żyję pomimo ryzyka czułości)
To cud westchnień zrzędliwej poezji. - poniekąd: oksymoron : )

Czułe żony bywają bywają zrzędliwe, fakt

[Strood]

kocha tkliwie, gderliwie
napisałem kiedyś w wierszu:

Mów mi Garou

[eka]

Już zerkam.