demontaż

[datura]

straciłam swój raj
pora na ciebie

w ciele
za szybą
prawie bezpieczna

straciłam swój raj
pora na ciebie

kto cię teraz poskłada
jak szafę ze szwedzkiej sklejki

wyrwie z ciała
jak niemądry ząb

gdy będą rabować dom
uśmiechaj się
licz igły na choince
nie pod palcami

nie jesteś przecież jedną
z tych

dziura w brzuchu nosi zalążek miłości
zamknięte drzwi nie zatrzymają pożaru.

[Toyer]

Z zalążka miłości - może być pożar wielki - spłoną wtedy meble tej poprzedniej - która była rajem - a została zębem na wyrwanie

[datura]

@Toyer
Dzięki, bardzo ciekawy komentarz

[eka]

Dla mnie to rozmowa podświadomości, która szybciej, intuicyjnie tym swoim metaforycznym zębem mądrości 'ogarnia' pustkę po demontażu, dziurę w uczuciu, i wie, że świadome ja będzie dopiero musiało się z tym zmierzyć.
Jak zwykle niezwykły liryk.

[datura]

Dla mnie to rozmowa podświadomości, która szybciej, intuicyjnie tym swoim metaforycznym zębem mądrości 'ogarnia' pustkę po demontażu, dziurę w uczuciu, i wie, że świadome ja będzie dopiero musiało się z tym zmierzyć.
Jak zwykle niezwykły liryk.

Dzięki Ewo, można to czytać również jako rozmowę podswiadomości, jakis głeboko zakozreniony schemat, ból który przydarza sie kobietom jak pokoleniowa trauma

[eka]

Racja, Dat.
A może nawet mogłyby tak komunikować się podświadomość starzejącej się matki z podświadomością rozkwitającej córki.

licz igły na choince
nie pod palcami

Mądre. Nie gromadzimy bolesnych ukłuć w sobie.