Zatrzymane marzenia

[Toyer]

Na stalowych półkach z marzeń
kurz z rdzą szaleńczo się bije.
Niech będą — pierwsze, ostatnie —
czas w kolejce już nadejdzie.

Leżą jak książki otwarte,
treści w nieznanym języku,
nigdy wiarą nie przeczytane,
nie zaznające spokoju.

Odżywają niepytane,
łączą przeszłość z przyszłością —
spełnione już wspomnieniem —
nie biegną, nie idą, stoją.

Popędziłem część snów wiatrem,
najpiękniejsze sny — nadal śnią.
Reszcie wolność dałem w darze,
chociaż wolne — może przyjdą.

[eka]

Nie wszystko od nas zależy, nawet to, co jest naszą integralną częścią, wewnętrzną treścią.
No i dobrze, że - niespodziewane - bywa pozytywne.