Zamarzanie z płomieniem

[Toyer]

Łzy zimą zmieniają się w sople lodu
kaleczą ciało duszę w bałwana zmieniają
zmarzłem bez większego powodu
mroźny lament tragikomiczną farsą

śnieg nie studzi emocji
choć stara się z całych sił
w środku ogień wrzeszczy
gorąco z zimnem lodem parzy

ratunku zmarzłem i płonę
sprzeczność nie do wytrzymania
czy w płomieniach lodu umrę
dzień nie dobry nie dobre do widzenia

nigdy nie byłem taki spalony
zimno wcześniej nie niszczyło
mrożą słowa gorącej pomocy
w pożarze lodowatym siłę odebrało

rozpal nadzieję w odpowiedniej
temperaturze
nie za ciepłej nie za zimnej
przytul zniszczone życie

Panie lodu i ognia proszę