Umierający szpital

[Toyer]

Deszcz pada w środku duszy niepokój
pokój zburzył harmonijnie umeblowany miał
cztery ściany wojna się toczy wszędzie bałagan są ranni
szpital przepełniony okaleczonym uśmiechami są też śmiechy

umierające w agonii oraz oczy błękitne które lekarzami nawet
personel medyczny krwawi pracując jak pracował bez kończyn leczy
spojrzeniami co kiedyś w lustrze radość dawały konanie abstrakcja
do placówki się wdarły kłócą się ze sobą jedno chce żyć drugie umierać

ktoś czasem odwiedzi tych co się leczą da czekoladę lekarzom tak
potrzebną by serotonina pasami bezpieczeństwa przypięta się uwolniła
ona jest zdrowa ona chora kłócą się medycy a radość krzyczy

szpital powoli umiera ale podobno zza granicy myśli przybędą
nowi wykształceni lekarze profesorowie oni postawią na nogi to
co teraz na rękach i nic nie będzie już umierać lecząc

to co umarło

[eka]

Deszcz pada w środku duszy
niepokój zburzył harmonijnie
umeblowany pokój miał cztery ściany
wojna się toczy wszędzie
bałagan są ranni
szpital przepełniony okaleczonym uśmiechami
są też śmiechy

umierające w agonii oraz oczy błękitne
które są lekarzami nawet personel medyczny
krwawi i leczy spojrzeniami
co kiedyś w lustrze dawały radość

konanie i abstrakcja wdarły się do placówki
kłócą się
jedno chce żyć drugie umierać

ktoś czasem odwiedzi tych co się leczą
da czekoladę lekarzom tak potrzebną
by serotonina pasami bezpieczeństwa przypięta się uwolniła
ona jest zdrowa ona chora kłócą się medycy a radość krzyczy

szpital powoli umiera ale podobno zza granicy myśli przybędą
nowi wykształceni lekarze profesorowie oni postawią na nogi to
co teraz na rękach i nic nie będzie już umierać lecząc

to co umarło

A tak?

[eka]

Nie, tu jeszcze poprawki potrzebne... sorry.

[Toyer]

Staram się uczuć - to pierwsza próba - dziękuję