Rozpadłem się jak kryształ
na kawałków miliard
każdy fragment poszedł w swoją stronę
sklejam myślami szkło
strach przed życiem
jest większy niż przed śmiercią
kaleczę się samym sobą
czy znów będę kryształem
czy tylko kruchym kawałkiem
tego bezdusznie nie wiem
człowiek jest tylko człowiekiem
to tak wiele i niewiele
umrzeć raz to za mało
by zmyć hańbę życia
-
- Nasze rekomendacje
-
-
czas kurczy się do białej
niezapisanej kartki kiedy myśl
przysiada na westchnieniu
Lucile
UWAGA!
JEŻELI JESTEŚ ZAREJESTROWANYM UŻYTKOWNIKIEM I MASZ PROBLEM Z LOGOWANIEM, NAPISZ NAM O TYM W MAILU.
[email protected]
PODAJĄC W TYTULE "PROBLEM Z LOGOWANIEM"
-
- Słup ogłoszeniowy
-
-
PYTANIE DO WSZYSTKICH.
CZY KTOŚ MA POMYSŁ NA SENTENCJĘ MIESIĄCA?
Więcej informacji
JAK SIĘ PORUSZAĆ POMIĘDZY FORAMI? O tym dowiesz się stąd.
