***[rzucał w nią mięsem...]

[biegnąca po fali]

rzucał w nią mięsem
długo przeżuwała każdy kęs
krwistoczerwony przez rozciętą wargę

dom odżegnywał się od ścian
na które wpadała
nie odrywając już wzroku od podłogi

ziemia od zawsze wyciągała ból
odwieczny strach przed odłożeniem dnia
na bliżej nieokreślone kiedyś

wszystko to niepotwierdzone
ale jak obiecują pewne
o ile kur nie zapomni obudzić prochów

kiedy lont dopali się w wielkim wybuchu
światła jakim emanuje dusza
nie tłamszona już balastem z ciała

[eka]

Próba szukania nadziei dla udręczonej w nieznanym a obiecywanym.
Efektowna metafora z przeżuwaniem bólu, bardzo mi się podoba odżegnywanie się domu od ścian - nośna figura, Ewo.
I wyciąganie bólu przez ziemię.
Kur jako ogień i kogut... fajne.
A jeśli dusza bez światła, to co z nią?

Dobrego dnia : )

[tabakiera]

Trzeba mieś nadzieję, że takich scen jest coraz mniej.
Ludzie są bardziej wykształceni, a kobiety niezależne ekonomicznie, bo często ekonomia godzenie się na upokorzenia wymusza.
Oby.

Czyżby Jakub Żulczyk albo Wojciech Kuczok był na tapecie?