Obrębienie tematu

[Marcin Sztelak]

Ściegi krzyżykowe i przeciwnie
na poboczu ścieżki. W wieku pośrednim
sen zaczyna męczyć, szczególnie w kontekście
pobudki.

Wtedy obiema dłońmi osłaniamy kłamstwa,
chociaż figowe liście dawno opadły i zaschły
pomiędzy kartkami listów z młodości. Mdłych
od romantyzmów i upojnych zapachów.

Te wciąż krążą w zakamarkach, lecz nie czas
na zakazane powroty, szczególnie gdy ciśnienie
rośnie wprostproporcjonalnie do przemilczeń,
przeszłych i przyszłych zaniechań.

Ściegi krzyżykowe i przeciwnie
na końcu ścieżki.

[lczerwosz]

Wtedy obiema dłońmi osłaniamy kłamstwa,
chociaż figowe liście dawno opadły i zaschły
pomiędzy kartkami listów z młodości.

Bezwstydność wieku średniego? A co dopiero będzie na starość. Uwiąd? Jak już teraz uschły.

sen zaczyna męczyć, szczególnie w kontekście
pobudki

Nieprawdopodobne: nie lubię spać, bo trzeba się będzie obudzić. To lepiej nie zaczynać? (spać). Tak samo, jak nie lubię jeść, bo się przejem, a potem będę i tak głodny.

wprostproporcjonalnie

Bym wstawił pustkę pomiędzy te wyrazy. A tak w ogóle, racja. Dla ochrony zdrowia i nawet życia, lepiej zaniechać, by potem nie przemilczać. No, ale jak się już ktoś przyzwyczaił do kroku krzyżowego, przeplatanki, to nie powstrzyma się od kolejnej dziurki...
Super jest surrealizm tych wierszy.

[eka]

ciśnienie
rośnie wprost proporcjonalnie do przemilczeń,
przeszłych i przyszłych zaniechań.

Bardzo trafna obserwacja, podmiocie.

Tytuł w kontekście ściegów - trafny, ale ściegiem krzyżykowym się chyba nie obrębia? W metaforze pewnie tak : )
Zresztą czytam go jak nawiązanie do długości życia: ile masz krzyżyków na koncie, coś w ten deseń.

Ściegi krzyżykowe i przeciwnie

Nie mogę zrozumieć tego "przeciwnie"... hm. W sensie nie krzyżowej, bez cierpień drogi życia?
Na poboczu było szczęście. I będzie, jak w poincie - na końcu, w śmierci.