Entropia układów współzależnych

[Marcin Sztelak]

Mieszkam w psiej budzie,
uczepiony krótkiego łańcucha,
nie szczekam na listonosza, od czasu
wylizania do kości ostatniej ręki
karmiciela.

Miesięcznie wyję do bezustannie
nieświecącej latarni.
Księżyc jest zbyt daleko, po ciemnej stronie
drogi do nikąd.

To punkt przecięcia nieoznaczoności
na mapie, wyrysowanej koniuszkiem
martwego języka.

Wyczuwam pomiędzy snami
– buda przecieka,
prosty wstęp do tanatologi stosowanej,
ale to za trudne słowo.

Do wywarczenia z zaciśniętymi zębami.

[Lucile]

W obecnym chaosie układów współzależnych tanatologia stosowana jak najbardziej na czasie.
Powiało smutkiem, beznadzieją, a nawet skargą wywarczoną zaciśniętymi zębami.
Ot, nie tylko psia dola.

Bardzo dobry, ciężki tematycznie wiersz. I co (przynajmniej dla mnie) jest wielkim plusem, nie wieje patosem, a czyta się go ze ściśniętym sercem.

Pozdrawiam, Marcinie
L

[Alek Osiński]

Wyborny czarny humor. Taki lubię!

Pozdrawiam

[eka]

Tytuł zamyka idealnie treści.
Entropia walczy ze wszystkim, co uporządkowane.
Porządek walczy z chaosem.
Chaos ma też zdefiniowaną postać, a definicja to już porządek, i tak ta rzeczywistość od eonów króluje, udzielając się wszystkiemu.
Bardzo dobry wiersz!
A człowiek jak pies.