Ciężar podgatunkowy

[Marcin Sztelak]

Wiersz kompletnie bez znaczenia,
zapisany zero – jedynkowo w ramach
załamań przekątnych ekranu.

Przede wszystkim poprawiać – historię,
życiorys, owal twarzy, numer buta.
Wyguglowany świat od dnia pierwszego
aż po niezauważalny armagedon.

Lubię to – jak nic innego, a na odchodnym
pozostanie tylko kilka szybkich kliknięć
do nieskończoności. Mail na drugą stronę
z diabelnie nieprawidłowym adresem.

Oraz poważne uszkodzenie nasyceń
barw podstawowych, szczególnie
uwzględniając odcienie niebieskiego.

[Rekuperator]

Obecna telefonia ogłupia ludzi, uzależnia.
Brakuje mi morału jak wyjść z tego.
Czy tak być musi?

Ciekawy zwrot - a na odchodnym.

Jestem za.

[Hosanna]

zatrzymuje mnie kompulsja poprawiania
może to ewolucja
może instynkt
może choroba

w połączeniu z Armią Googlową - łatwo zadaje się, poprawiać
lecz częściej poprawiać świat znaczy uczynić go jeszcze gorszym
a może i to złudzenie

zasmuca mnie poważne uszkodzenie nasyceń barw podstawowych
to jak rany na instynkcie
jak dryfowanie na narkotycznych głodach rozbuchanych internetem

a niebieski to kolor nieba
melancholii
refleksji
Boga
duszy
pozytywnej strony nieskończoności