Łzy Słońca

[WHITE RAVEN]

idę doliną niebieską
poza ramy czasu i przestrzeni
gdzie kwiat zieleni
łzami słońca nakarmiony
rozkwita na wieki

idę nad rzeką ognistą
od krwi ziemi czerwoną
w dłoniach mam gałąź soczystą
żywą mądrą i bystrą


idę do domu białego
trudem życia szytego
z fundamentem przyjaźni
otwartego miłością

idę ku twej pamięci
przyjacielu i bracie
mój najlepszy kamracie

[em_]

Witaj,
tytuł nie przyciąga,
sam wiersz też niestety nie zatrzymuje...
Przynajmniej mnie.
Pozdrawiam

[Hosanna]

mnie właśnie tytuł przyciągnął bo oksymorony zawsze mają dodatkowa moc punktu granicznego należącego do obu zbiorów

tak naprawdę to utarło się że top co wysyła słońce jest takie pozytywne
ale dla słońca to stygnięcie i umieranie przemijanie
czemu nie zobaczyć w tym łez

kolory mnie zastanawiają bo nie wiem Francja, film czy to nie osobiste skojarzenia
np niebieski oznaczałby mistykę , czerwony pożądanie a biały
no nie wiem na wsiach często bielą domy więc biały dom to mógłby być prosty szczery dom (a może klasztor , tam też są bracia) ?