• Nasze rekomendacje
  •  
    CO WARTO PRZECZYTAĆ W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI?
    Dziś Lucile poleca wiersz bonkrety
    pt. "Spisane będą" (dyptyk)



    UWAGA!
    JEŻELI JESTEŚ ZAREJESTROWANYM UŻYTKOWNIKIEM I MASZ PROBLEM Z LOGOWANIEM, NAPISZ NAM O TYM W MAILU.
    [email protected]
    PODAJĄC W TYTULE "PROBLEM Z LOGOWANIEM"
     

I to by było na tyle

Moderatorzy: Gloinnen, eka

ODPOWIEDZ
Wiadomość
Autor
Awatar użytkownika
Gloinnen
Site Admin
Posty: 12178
Rejestracja: sob paź 29, 2011 12:58 am

I to by było na tyle

#1 Post autor: Gloinnen » śr kwie 17, 2019 12:25 am

Mówiłam: drzewo nieugięte
mocą liści przesypanych do jesiennych klepsydr.
Słowo po słowie. Każdego wieczoru
coraz głębiej zapadało się korzeniami w pamięć,
a noc powtarzała: najpiękniej jest w kobiecie; wiatr niósł
dudnienie bębnów przez uśpione bezdroża; ach, pozostać
właśnie tam
, gdzie nie ma pór roku.

We mgle spotkały się języki
świata, by granicom odebrać ich przybrane imiona.
Kora pod palcami spływała lepką bielą.

Mówiłam: drzewo wieczne. Gdziekolwiek i kiedykolwiek
ucichnie rytm, dopalą się trawy, gwiazdy i kadzidła,
ono przetrwa, przeczeka, oplecie gałęziami ciało,
które czas pozostawił samo sobie.

Tak zrastały się ze sobą cienie
w blaszanych łupinach księżyca. Nikt nie pytał,
po co.

Mówiłam: ty, drzewo.
I nie ma. Ciemność wbiła pazury
w suche koryto rzeki.



____________________
Glo.
Niechaj inny wiatr dzisiaj twe włosy rozwiewa
Niechaj na niebo inne twoje oczy patrzą
Niechaj inne twym stopom cień rzucają drzewa
Niechaj noc mnie pogodzi z jawą i rozpaczą

/B. Zadura
_________________
E-mail:
[email protected]

Awatar użytkownika
Agnieszka R.
Posty: 359
Rejestracja: pn maja 28, 2018 1:09 pm

I to by było na tyle

#2 Post autor: Agnieszka R. » śr kwie 17, 2019 6:13 pm

Miało być na bogato a dla mnie to wodolejstwo, efekciarstwo, za dużo grzybów. Kawior na lodzie nie będzie. Przytoczył mnie tekst. Moze to moja wina.

Awatar użytkownika
Gorgiasz
Posty: 1824
Rejestracja: czw kwie 16, 2015 2:51 pm

I to by było na tyle

#3 Post autor: Gorgiasz » śr kwie 17, 2019 8:38 pm

Bardzo interesujący wiersz. Podobało się. Szczególnie trzecia strofa.

Awatar użytkownika
Agnieszka R.
Posty: 359
Rejestracja: pn maja 28, 2018 1:09 pm

I to by było na tyle

#4 Post autor: Agnieszka R. » czw kwie 18, 2019 9:41 am

Ja najmocniej przepraszam, tak czytam sobie tekst:)

Mówiłam: drzewo nieugięte
mocą liści przesypanych do jesiennych klepsydr.
Słowo po słowie. Każdego wieczoru
coraz głębiej zapadało się korzeniami w pamięć,
a noc powtarzała: najpiękniej jest w kobiecie; wiatr niósł
dudnienie bębnów przez uśpione bezdroża; ach, pozostać
właśnie tam, gdzie nie ma pór roku.

Mówiłam: drzewo wieczne. Gdziekolwiek i kiedykolwiek
ucichnie rytm, dopalą się trawy, gwiazdy i kadzidła,
ono przetrwa, przeczeka, oplecie gałęziami ciało,
które czas pozostawił samo sobie.

Ty, drzewo.
Ciemność. Wbiła pazury
w suche koryto rzeki.

ODPOWIEDZ

Wróć do „WIERSZE BIAŁE I WOLNE”