teatr cieni

Wiadomość

AS*** · #1 Post autor: AS*** » 11 gru 2025, 13:24

kiedy popatrzysz nocą w niebo
nawet nie przemknie ci przez myśl
że jest nad tobą świat kryształów
świat w którym słowa jak aktorzy
przez całą wieczność ciszę grają

#2 Post autor: **eka** » 11 gru 2025, 13:46

Na początku było Słowo.
Ale nie wiem, czy to dobry trop. Kryształy? Niewidoczne, przezroczyste, ostre, milczące a na wieczność zatrudnione "prawosłowa"?
Miniatura wywołuje zamyślenie.
Lubię taki skutek po czytaniu.

:kofe:

AS*** · #3 Post autor: AS*** » 13 gru 2025, 15:12

czasami sobie myślę
że na początku było Milczenie
i że to Milczenie trwa do dziś...
:kofe:

#4 Post autor: **skaranie boskie** » 13 gru 2025, 19:49

Z tym milczeniem to coś jest na rzeczy.
Musiało być przed słowem...

#5 Post autor: **eka** » 14 gru 2025, 16:42

skaranie boskie pisze: ↑
13 gru 2025, 19:49
Z tym milczeniem to coś jest na rzeczy.
Musiało być przed słowem...

Ta opcja bardziej mi leży.

AS*** pisze: ↑
13 gru 2025, 15:12
czasami sobie myślę
że na początku było Milczenie
i że to Milczenie trwa do dziś...

Wczytałam się ponownie w wersy i powyższą refleksję.
Dlaczego kryształy? Czyżbyś widział nasz kosmos w postaci wirtualnej? Matrix kolejny? Milczą jego ustawodawcy, słowa też, bo bez realnych desygnatów. GRA.
Teatr cieni, w który nas rzucono?
Same pytania...

AS*** · #6 Post autor: AS*** » 31 gru 2025, 10:16

w tym wierszu jest coś ze "Struktury kryształu" Zanussiego;
to także refleksja nad uporządkowaniem podobnym do krystalicznej materii;
niby to piękne i proste, ale przecież
gdyby Wszechświat przemówił to i tak prawda o nim
leżałaby poza granicami naszego pojmowania...

#7 Post autor: **tabakiera** » 04 sty 2026, 01:43

Kwestia wyobraźni i wiary.
Raczej wyobraźni.
No, może trochę filozofii, ale jak wiemy filozofia to umiłowanie mądrości, pewnej wiedzy nie daje, za to każdy filozof próbuje udowodnić swoją teorię.

Rozumiem, że inwersję w ostatnim wersie narzuca melodia wiersza.
Brawo za odwagę w stosowaniu metafor dopełniaczowych, za mistrzynię w tej sztuce uważam Ewę Lipską - robi to tak, że nic nie zgrzyta, nie tworzą u niej patosu, są proste, ale niebanalne.

Miło Cię spotkać, Asie.

:rosa:

#8 Post autor: **eka** » 04 sty 2026, 17:26

AS*** pisze: ↑
31 gru 2025, 10:16
w tym wierszu jest coś ze "Struktury kryształu" Zanussiego;
to także refleksja nad uporządkowaniem podobnym do krystalicznej materii;
niby to piękne i proste, ale przecież
gdyby Wszechświat przemówił to i tak prawda o nim
leżałaby poza granicami naszego pojmowania...

Dzięki za kierunek.
Z przemową Wszechświata... hm, kiedyś może...

AS*** · #9 Post autor: AS*** » 08 sty 2026, 11:54

szanowna tabakiero
bardzo mnie ucieszyła Twoja wizyta

AS*** · #10 Post autor: AS*** » 08 sty 2026, 12:12

przezacna Eko
wyobraź sobie, że jesteś istotą dwuwymiarową, żargonowo zwaną "płaszczakiem";
inaczej mówiąc - nie masz daru postrzegania trzeciego wymiaru;
czy możesz być istotą inteligentną, co więcej - istotą posiadającą świadomość?
zmiennowymiarowe kody QR, czy nawet proste kody kreskowe
każą na to pytanie odpowiedzieć twierdząco;
jesteś postacią na obrazie:
wiesz, kiedy jest jasno a kiedy ciemno,
odczuwasz kiedy jest ciepło a kiedy zimno;
a jednak
nie mając zielonego pojęcia o słońcu, żarówce czy kaloryferze
nie jesteś w stanie stworzyć jakiejkolwiek sensownej teorii ciepła i światła;
stworzysz jedynie hipotezy nie mające żadnego sensu, w które inni będą wierzyć albo nie;
i nawet - gdyby ktoś Ci powiedział prawdę o tym co to jest światło i ciepło
nie będziesz w stanie jej pojąć...
tak samo my, trójwymiarowcy
nigdy nie pojmiemy prawdy o Wszechświecie...
:kofe: