• Nasze rekomendacje
  •  
    Są rzeczy, o których wiemy, że je wiemy. Są rzeczy, o których wiemy, że ich nie wiemy. Ale są też rzeczy, o których nie wiemy, że ich nie wiemy.
    Donald Rumsfeld






    UWAGA!
    JEŻELI JESTEŚ ZAREJESTROWANYM UŻYTKOWNIKIEM I MASZ PROBLEM Z LOGOWANIEM, NAPISZ NAM O TYM W MAILU.
    [email protected]
    PODAJĄC W TYTULE "PROBLEM Z LOGOWANIEM"
     
  • Słup ogłoszeniowy
  •  
    Nasza Użytkowniczka Baska.S94 wydała swoją długo zapowiadaną powieść pt. "Echo obcych wspomnień".
    15 maja w Bibliotece Publicznej w niewielkiej miejscowości Boleszkowice w zachodniopomorskim odbędzie się jej pierwsza prezentacja połączona z wieczorem autorskim.
    Wszystkich chętnych serdecznie zapraszamy.
    Więcej informacji, w tym o możliwości zakupu książki znajdziecie tutaj.
    PYTANIE DO WSZYSTKICH.
    CZY KTOŚ MA POMYSŁ NA SENTENCJĘ MIESIĄCA?
    Więcej informacji



    JAK SIĘ PORUSZAĆ POMIĘDZY FORAMI? O tym dowiesz się stąd.
     

Z listów do smutnych poetek

Opowieści pisane prozą - nie powieści
ODPOWIEDZ
Wiadomość
Autor
Agnieszka R.
Posty: 981
Rejestracja: 28 maja 2018, 13:09

Z listów do smutnych poetek

#1 Post autor: Agnieszka R. » 26 sty 2025, 17:12

światem wirtualnym jest jak z pyłem, który ułożył się na otwartej dłoni. Wystarczy zdmuchnąć i zostaje pustka.
Ten świat niczym drobinki kurzu w refleksie słońca. Ładnie błyszczą, tańczą, zapominam że to ułuda, bo kurz nadal jest i będzie tylko kurzem.

Świat rzeczywisty to pięść - uderzam nią w różne pułapki, wnyki. Z czasem i ta walka staje się trudna, i gdzieś po dłuższej chwili na horyzoncie dostrzegam drugą dłoń. Ona jest taka sama jak ja - samotna, pogubiona choć o tym nie wiem.
Dzieli nas wiele, nie tylko odległość. Ale wiem, że gdy moja dłoń połączy się z tą drugą zamkniemy w sobie wojujące sztylety, autodestrukcję. A przede wszystkim będziemy mniej ślepi.
To jest do ogarnięcia. Jest.

Dziś zadałam sobie pytanie: Z czym wychodzisz Agnieszko? Z czym? Jesteś malutka, dziewczynko, jak twoje rozdmuchane ego w świecie mniej lub bardziej rozdmuchanych. Przestań wreszcie być dzieckiem Agnieszko. Jak długo będziesz rozszarpywać rany? Jak długo będziesz sama siebie pozbawiać człowieczeństwa?
Pamiętaj żyjesz wśród ludzi. Oni też mają wady, ale i zalety. Pamiętaj.

ODPOWIEDZ

Wróć do „OPOWIADANIA”