Naprawię, co schrzanili

[eka]

Byłaś:)

[Jana]

Tak się nastroić... pięknie

[eka]

Samemu się nie da:)
Dzięki, Jano.

[Lucile]

Świetny tekst, bez cienia wulgarności dotyka najbardziej intymnych przeżyć.
Przyznam, Ewo, że nie rozumiem do końca tytułu, który mnie do tej pory "odstraszał" od czytania. Jak to dobrze, że pomimo tego zajrzałam i... udałam się w podróż; prawdziwą ucztę dla zmysłów i wyobraźni.
Kto schrzanił? My, ludzie, trywializując i wulgaryzując to... co może zadziać się pomiędzy kobietą i mężczyzną?. Tak - bowiem w tym (kipiącym subtelnym erotyzmem) mini jest "ta struna" i" ten stroiciel".

Chociaż, z chęcią przyznaję, iż tym tekstem zmierzasz ku naprawie, pokazując, że "ta gra" może brzmieć czysto, w natchnieniu, bez grzechu i bardzo pięknie.

A może to jednak metafora i odniesienie do obecnych czasów, chociaż ja tego nie łapię.

Pozdrawiam
L

[eka]

Dziękuję, Lu:)
Tytuł nie ma związku z Twoimi przypuszczeniami, za które ogromnie dziękuję, bo nie spodziewałam się takiej rozkminki, szacun, niesamowita jesteś!
Żadnego tu odniesienia do tego, co się aktualnie dzieje. To nie metafora.

[Lucile]

niesamowita jesteś!

Eko, bez przesady, bo jeszcze mi pod kokardą zacznie bąbelkować

Słonecznego, spokojnego weekendu w tej szczególnej, melancholijnej i refleksyjnej - nie tylko porze roku - ale i sytuacji.

L

[eka]

Dziękuję, wzajemnie:)