jesienna wierszoza

[Agnieszka R.]

zima nie dała wytchnienia.
zmarznięte zawiązki położyły
na łopatki późniejsze plony.
nie wiadomo, kiedy przyszło lato.
deszcz, deszcz, deszcz. brak witamin.

janka też jakaś taka wyjałowiona. deszcz, deszcz.
spadają liście. włosy kładą się dywanem
na ubraniach, w sypialni, na stole, czepiają ust.

dziewczyny opowiadają o gwałtach.
janka drwi. jej to nie spotkało. niczym soczyste,
prawdziwe jabłko, bez zbędnych dodatków, z piegami i brunatnymi korytarzami.
nadgryź. jest podobna do mnie. możesz się pomylić.

[Marcin Sztelak]

Bardzo dobry .wiersz ze świetnie wykorzystanymi powtórzeniami. Brawo.

Pozdrawiam.

[eka]

zima nie dała wytchnienia. zmarznięte zawiązki położyły na łopatki późniejsze plony.
nie wiadomo, kiedy przyszło lato. deszcz, deszcz, deszcz. brak witamin. janka też jakaś taka wyjałowiona. deszcz, deszcz. spadają liście. włosy kładą się dywanem na ubraniach, w sypialni, na stole, czepiają ust.

dziewczyny opowiadają o gwałtach. janka drwi. jej to nie spotkało. niczym soczyste, prawdziwe jabłko, bez zbędnych dodatków, z piegami i brunatnymi korytarzami. nadgryź. jest podobna do mnie. możesz się pomylić.

A tak? Proza poetycka.
Marcin wskazał wielką zaletę, ale nie tylko powtórzenia budują klimat beznadziei, braku w części pierwszej. To obraz bohaterek.
Druga część przeciwstawna - energia aż kipi. Przewrotna ironia, ale i bolesnego dziegciu sporu.
Rzeczywiście, bardzo udany utwór.

drwi.jej

Spacyjka:)

[mirek13]

Za poprawkami przedpiśców, jestem za w ich opiniach.
Przedziwne, jak skoczył poziom.
To pewnie gwałtowna ewolucja poetycka.
Jakby jakąś poetycką szczątkowość wsadzić do mikrofali i nastawić na dziesięć minut na 1200 watt.
Kompletnie wiersz nie pasuje do wcześniejszych dokonań autorki.

[Agnieszka R.]

Bardzo dziękuję wszystkim za słowa pod tekstem. Dzięki serdecznie, naniosę odpowiednie poprawki. Pozdrawiam przeserdecznie

[Lucile]

Zgadzam się z przedmówcami, to radość widzieć rozwój talentów użytkowników Ósmego.
Gdybyż i ta przypadłość dotknęła także mnie.

A czym jest powstawanie wierszy?
Najbliższe jest mi stwierdzenie Arthur`a Miller`a, że:

pisanie jest procesem poznawania samego siebie

Wprawdzie odnosiło się to do prozy, ale wg mnie generalnie pasuje do każdego procesu twórczego.
To optymistyczne zdanie; skoro proces – to i rozwój.

Pozdrawiam
L

[Agnieszka R.]

Lucile Twój komentarz przerósł w sensie pozytywnym ten powyższy tekst, serdecznie dziękuję.