Wiersz zza grobu

Wiadomość

Toyer · #1 Post autor: **Toyer** » 09 sty 2026, 16:46

Pochowany w metaforycznym grobie
na cmentarzu wersów wymodlonych
wszystkie rymy jak znicze zapalone
doczesne prochy napisanych wierszy

gdybym tylko nie umarł

pisałbym dalej światłem które drzemie
dziś iskierką niedopowiedzianą
nie żyjąc życie rozmieniam w cienie
wierszem szastam jak bogatą resztą

gdybym tylko nie umarł

czy sens bym znalazł w kieszeniach życia
szczęścia połowę wciąż na nowo krojoną
na smutne ćwiartki aż do przegnicia
lepkie nierówne nigdy nieskończone

gdybym tylko nie umarł

martwy poeta ma zawsze
najwięcej do powiedzenia
wiecznie żywe wiersze
już nie do napisania

gdybym tylko nie umarł

Strood · #2 Post autor: **Strood** » 10 sty 2026, 11:44

gdzie Żnin, tam gołębie krymki

#3 Post autor: **eka** » 14 sty 2026, 14:13

Gdybym tylko nie umarł za życia... metafora ciężkiej depresji.
_______
Pomogła Ci w pisaniu AI?

Toyer · #4 Post autor: **Toyer** » 14 sty 2026, 17:21

Strood pisze: ↑
10 sty 2026, 11:44
gdzie Żnin, tam gołębie krymki

Nie rozumiem

eka pisze: ↑
14 sty 2026, 14:13
Gdybym tylko nie umarł za życia... metafora ciężkiej depresji.
_______
Pomogła Ci w pisaniu AI?

Pisanie tratuję jak terapię - Ai mi tylko z muzyką pomaga

#5 Post autor: **eka** » 15 sty 2026, 13:17

I tak trzymać.