Miłość do niedoskonałości

[Toyer]

Doskonałość to wieczny sen Boga
my - budzimy się niedoskonali
obdarowani prezentem istnienia
śnimy kawałki prawdy

chodząc cicho po doskonałej ziemi
płaczemy perfekcyjnie
że los co nam pisany nie jest prosty
a jednak kochamy życie

zakochani w tej niedoskonałości
łatwo budzimy anioły
miłości do drugiego brzegu rzeki
ludzi niedoskonałych

ale kiedy już pokochamy
to co brzydkie pęknięte złamane
widząc w tym obraz piękny
sercem co pęka na dwoje

niedoskonałe życie
doskonale się wypełni

[eka]

Pokochać brzydkie, pęknięte, złamane... najgłębszy, najcenniejszy ruch empatii. Pełna zgoda, to jest doskonałość. Mądry wiersz.

[Toyer]