Lecą wciąż

Wiadomość

Toyer · #1 Post autor: **Toyer** » 01 paź 2025, 15:03

Ludzie – jak wędrowne ptaki –
wzbijają się tylko na chwilę,
by odlecieć z ziemi – z klatki,
całe życie w locie, wciąż w dali.

Lecę. Lecą też inni nad ziemią,
by dosięgnąć nieba wysoko.
Czasem wiatrem się modlą w milczeniu
o kolejne skrzydła – głęboko.

Budują gniazda z marzeń,
śpiewają w różnych językach.
Tak bardzo chcą dolecieć
tam, gdzie bezkres się styka.

Tyle już ptaków odleciało
do białej, cichej krainy.
Lecimy i my –
tam, gdzie każdy jest wiecznie żywy.

#2 Post autor: **eka** » 03 paź 2025, 22:09

Optymista z Ciebie. Chciałabym umieć latać. Prawdziwe, nieIkarowe skrzydła mieć.
Ziemia za mocno mnie przyciąga.
Ale okey, rozumiem metaforę.

Toyer · #3 Post autor: **Toyer** » 05 paź 2025, 08:41

Do optymizmu mi jeszcze wiele brakuje :kofe:

#4 Post autor: **eka** » 05 paź 2025, 13:12

Toyer pisze: ↑
01 paź 2025, 15:03
Ludzie – jak wędrowne ptaki –
wzbijają się tylko na chwilę,
by odlecieć z ziemi – z klatki,
całe życie w locie, wciąż w dali.

A z Ciebie nie ludź?

Toyer · #5 Post autor: **Toyer** » 05 paź 2025, 13:26

Ludź bez skrzydeł - do tego w klatce

#6 Post autor: **eka** » 05 paź 2025, 13:29

Ja też, w klatce życia.