pielgrzymka do Ostrej Bramy

[4hc]

w drodze wychodziły nas przywitać
całe wsie
z kanami i wiadrami
setki osób piło
z jednego kubka
kiedy przyszła moja kolej
zobaczyłem wynurzającą się chochlę
dzwigającą plaster miodu
nie pytałem czy to nektar
nie chciałem zepsuć smaku prawdą

dowiedziałem się że
składamy się ze skaz i zmagań
z małych gestów i otarć

na noc zabierali nas do swoich domów
i traktowali jak święto
nawet jeśli trzeba było spać na podłodze
nawet jeśli nieoczekiwanie
bo spytałem o nocleg wracającą ze sklepu kobietę
prawosławną jak część moich przodków
w jej domu dowiedziałem się
że nie tylko moja babcia ogląda
wieczorny dziennik po rosyjsku

u celu - już w Wilnie
byłem innym człowiekiem
nauczyłem się że gdy jestem zmęczony
to mogę usiąść tam gdzie stoję
że istnieją kościoły w kamienicach
że mogę mu zaufać choć nie wierzę
bo jest w innych ludziach
a święte obrazy to tylko metafora

[eka]

Nie byłam, ale od przyjaciółki, która podobną pielgrzymkę odbyła, usłyszałam bardzo podobną relację. To chyba z końcówki lat 90-tych.
Mniejszość polska na Litwie, no lekko nie ma. Echo "polskich panów" ciągle pobrzmiewa : (
Miałam wujka Litwina, mega sympatyczny człowiek.

Ciągle trzeba mieć w uszach jak panaceum: "Litwo, Ojczyzno moja... "

Bdb wiersz!

[4hc]

Nie odczułem żadnego echa lub niechęci, ale byłem tylko turystą i miałem wtedy naście lat