Garść

[Agnieszka R.]

kiedyś byłam w ciągłym ruchu
i marzyłam żeby przykuć się do krzesła
by uzyskać stabilność
miałabym czas na rozmowę
różne historie niesamowite opowieści

gdybym natomiast była
przykuta do skały
perłami Heleny Rubinstein
może ludzie zwróciliby
uwagę na moje cierpienie

wolałabym jednak być przykuta
do głowy mężczyzny
pochłoniętej piramidą Maslowa
byśmy się uzupełniali
on byłby myśliwym
ja myślałabym o wierzchołkach drzew

kajdanki chciałabym doświadczać z rozwodnikiem
któremu pozostał tylko
jeden widelec jedna łyżka i nóż
zobaczyłabym jak to jest dzielić się wszystkim

jeszcze nie jestem przykuta do łóżka
nie jestem przywiązana do wózka
kolega się śmieje i mówi
masz te swoje leki jakby co
odpowiadam a jak nie zdążę

[eka]

Mieć swój los/jego warianty/ w garści... po prostu niemożliwe.
Ciekawy wiersz, Aga.

kajdanki chciałabym doświadczyć z rozwodnikiem

Kajdanek albo doświadczać - tak mi się wydaje.

[Agnieszka R.]

Masz rację droga Eko. Poprawiłam też
Dziękuję bardzo.

[Marcin Sztelak]

Dobry wiersz, nie każdą z ról, chociaż by i się chciało, można doświadczyć. Zdecydowanie kajdanek.