Kaszka z mlekiem

[Alek Osiński]

W wiklinowym koszu opalony na rogach rogal
dziewczynka złożona do snu – mak i migdały
w białej sukience z przędzy pajęczej. Nie schnie
i włosy splata z szumem planet, nietkniętych

jeszcze jej stopą, co z tęsknot za nocą wyrosły
a zajęcza warga i uszy strzygi - pora wilgotna
jak gaza z przemilczeń i rui głów. To wszystko
o niej – plusk ryby, dziecka głos, który żywy

co sto, co tysiąc kos nosi, żeby w welon owinąć
i ssać, a rój za nim i szczek suk o pobite gary
– sprane płótno i mór na wszystkich, którzy śmią
zapomnieć jej śmiech, który nas ocalił.

[Toyer]

Tytuł sugeruje że wiersz prosty jest - jest ogólnie odwrotnie - ale i tak bardzo ciekawie i metaforycznie - pozdrawiam serdecznie

[eka]

Tajemniczy przekaz rozkołysany malowniczą wyobraźnią. Opowieść o początku urokliwego Boga - Kobiety? Sacrum zmieszane z profanum, które kojarzy mi się przez mgły z rodzimowierstwem słowiańskim : )
Nieważne moje przypuszczenia, piękny, obrazowy wiersz.

[Marcin Sztelak]

Jak zawsze świetne, dopracowane metafory. Urokliwy wiersz.

[Alek Osiński]

Opowieść o początku urokliwego Boga - Kobiety?

W zasadzie, wydaje mi się, że Bóg posiada jednocześnie swój żeński jak i męski pierwiastek
tak samo jak yin i yang.

Dziękuję bardzo za komentarze.

[eka]

Dziękuję za Twoje przypuszczenie
Chociaż dopuszczam totalną Jego bezrodzajowość, lub inną, zupełnie nam nieznaną.