tężeję

[datura]

puch na języku
rozbłysk na podniebieniu

czekanie to ból bez ukłucia

odstawiona na dno szuflady
krystalizuję się w sobie

uwieram jak słodka obietnica
którą trudno z siebie zmyć

ogrzej
zanurz się w płynnym złocie-
przez gorycz się grzęźnie
w słodyczy można ugrzęznąć

powiedz
skąd to zdziwienie-
czyżbyś zapomniał jak pieką
rozklejane powieki

[Gloinnen]

ogrzej
zanurz się płynnym złocie-

Coś tu mi nie gra. To zamierzone?

Sam wiersz jest w sumie ok.
Odbieram go jako opis znudzenia, rutyny w związku, kiedy ludzie jeszcze czasem odczuwają echo dawnych pragnień, ale zdążyli już na nie zobojętnieć.

Pozdrawiam
Glo.

[datura]

ogrzej
zanurz się płynnym złocie-

Coś tu mi nie gra. To zamierzone?

Sam wiersz jest w sumie ok.
Odbieram go jako opis znudzenia, rutyny w związku, kiedy ludzie jeszcze czasem odczuwają echo dawnych pragnień, ale zdążyli już na nie zobojętnieć.

Pozdrawiam
Glo.

Dzięki za zwrócenie uwagi, powinno być "zanurz się w płynnym złocie". Dzięki za komentarz i ciekawą interpretację:)

[Marcin Sztelak]

Grzęźnie - można ugrzęznąć, to powtórzenie raczej zbędne. Ogólnie dobry wiersz.

[datura]

Grzęźnie - można ugrzęznąć, to powtórzenie raczej zbędne. Ogólnie dobry wiersz.

Dzięki, to miała być celowa zabawa słowem, ale chyba nie do końca wyszła. Masz jakiś pomysł, jakby mozna to poprawic?

[Marcin Sztelak]

Hmm... ja bym usunął można ugrzęznąć, zostawiając tylko słodycz...