Palimpsest II

[Lucile]

Szumy w tle są ważne.
Mimo że zamazane nie pozwalają zapomnieć.
Niewiele znaczą pokrywające je runy, nie sięgają
sekretu.

Trzeba położyć szare na szare, by uzyskać
wyrazistość.
Kiedy sowa Minerwy* wyleci o zmierzchu,
wszystko stanie się jasne.
Czy dlatego nawet myśl jest ciemnofioletowym
cieniem rysującym krakelury wybrzmiałych wspomnień?

We wnętrzu jeszcze ciepłej dłoni układam niedopasowane
puzzle pamięci. Rozsypane paciorki zbędnych
słów skarżą się.
Żałośnie.

Próbuję pozbierać, nie kalecząc przyszłych marzeń
bezszelestnie upadających czarno-białymi snami.

Mówisz,
pustka jest dobra,
nie rdzewieje.
I ma odcień twoich oczu.

Kiedy chłód prześcieradła kładzie się cieniem
na powiekach
znikam,
chłonąc ostanie ślady
czułości.

--
* G.W.F. Hegel – „sowa Minerwy wylatuje o zmierzchu, a nie o świcie”.

LuBe
siedemnaście, jedenaście,
dwadzieścia dwadzieścia dwa

[Krokus]

Dobry wiersz, refleksyjny, te " szumy w tle" trochę przypominają mi mój tekst "promieniowanie tla".W tych sztukach faktycznie ukryte jest coś ważnego.

[Marcin Sztelak]

Bardzo dobry wiersz, wprost smakowity.

[Lucile]

Krokusie, Marcinie, dziękuję za dobre słowo.