Figlarec

[WHITE RAVEN]

czerwony dywan lustra
opada na zielone płuca
trzyma mrok w napięciu
wzdychając na płyciznach losu

nagłówki ujadają
wypalając języki
na marmurowe przestrzenie
oczyma wyobraźni

spijając promienie
w oddali załopotały książki
smutek się wypalił

[tabakiera]

Dużo się tu dzieje i mam problem z nadążeniem za wątkiem.
Zielone płuca kojarzą mi się z lasem i przyrodą, ale czerwony dywan lustra?
Może być zorza, może być ogień.
Ale dlaczego lustra?
Czy lustro to płonące niebo, w którym przegląda się skażona Ziemia?
Jest zieleń, i raptem mrok, trzymany w napięciu.
No i płycizny losu, czyli odchodzimy od przyrody, wchodzimy w psyche.

Między przedostatnią a ostatnią strofą widzę próbę przerzutni.
Technicznie w porządku, logicznie -

nagłówki wypalają języki oczyma wyobraźni

wypalają języki oczyma wyobraźni spijając promienie

???

Czerwień ognia i wypalenie na końcu - tu jest spójność.

[Alek Osiński]

Fajny tytuł, ale tekst trochę tak od sasa do lasa ; )